Ενα? στρατι?τη? εγκαταλε?πεται αιμ?φυρτο? σε μια βομβαρδισμ?νη κοιλ?δα. Ενα κοριτσ?κι που βγ?κε μ?νο του απ? το σπ?τι του σε ?να χιονισμ?νο τοπ?ο για λ?γο νερ?, χ?νεται στο δ?σο? μια ν?χτα με πυκν? ομ?χλη. Κι ?να τυφλ? αλογ?κι αφ?νεται μ?νο του να περιπλανι?ται μ?σα στο χι?νι. Πολλ? χρ?νια αργ?τερα το κουβ?ρι θα ξετυλιχτε? σε ?να απομακρυσμ?νο και σβησμ?νο απ? το χ?ρτι ψαροχ?ρι - στα παλι? τα χρ?νια ?ταν λιμ?νι των θρυλικ?ν Β?κινγκ? - με αφορμ? τον πνιγμ? μια? νεαρ?? γυνα?κα? τη? Σεσ?λια στο πηγ?δι, στην αυλ? του σπιτιο? τη?. Η Δ?μνα Κατσαμ?κη που πρωτοεμφαν?στηκε στα ελληνικ? γρ?μματα το 1999 στο ?κτο τη? μυθιστ?ρημα (τα π?ντε προηγο?μενα ε?ναι: "Τα ανθρωπ?κια του ιδρ?τα", "Εκε? που πετο?σαν οι αετο?", "Οι σιωπηλο? μ?ρτυρε? τη? αλ?θεια?", "Το β?θο? τη? καρδι??", "Οι ?νορκοι του Παρισιο?") κατ?φερε μ?σα απ? τι? σελ?δε? του να κρατ? τον αναγν?στη σε αγων?α σε ?να κε?μενο που ρ?ει σαν αγριεμ?νο ποτ?μι. Εικ?νε? και λ?ξει? που δ?νουν αρμονικ? και σε μεταφ?ρουν σε τ?που? και ανθρ?που? μια? ?λλη? εποχ??, ?που δεν υπ?ρχε θ?ση για ?νειρα και τα προβλ?ματα ?ταν σκληρ?, ?πω? και η καθημεριν?τητα.

Ανθρωποι που θαλασσοδ?ρνονται και πν?γουν τον π?νο του? στι? βρ?μικε? παμπ, ?που ο καπν??, το ου?σκι και τα χν?τα του? μπλ?κουν και γ?νονται ?να. Ο Γ?ρο? - το αφεντικ? τη? παμπ - κοιμ?ται μακ?ρια μπροστ? στη μουσειακ? ταμειακ? μηχαν? του, με φ?ντο τι? λ?μπε? θυ?λλη? που κρεμονται απ? την οροφ? και τα κρ?α μπουρι? τη? μισ?σβηστη? ξ?λινη? ξυλ?σομπα? και τι? ασπρ?μαυρε? φωτογραφ?ε? που ντ?νουν σαν ταπετσαρ?α του? ψηλοτ?βανου? το?χου? του παλιο? καρν?γιου των θρυλικ?ν Β?κινγκ?. Παρ?λληλε? ιστορ?ε? ανθρ?πων που κ?ποια στιγμ? "δ?νουν" σ'αυτ?ν τον ψυχρ? και παγωμ?νο μακριν? τ?πο, εν? ενδιαφ?ρον παρουσι?ζει - με αφορμ? ?να παγιδευμ?νο δελφ?νι που θρηνο?σε ?λη μ?ρα σπαραχτικ? βλ?ποντα? το κοπ?δι του να απομακρ?νεται - το σκυλ? που ?φερε στη μν?μη του ο Γκασπ?ρ (?να? απ? του? ?ρωε? του βιβλ?ου) ?ταν ?ταν παιδ?. Ηταν δεμ?νο στην ξ?λινη προβλ?τα και φ?λαγε τι? β?ρκε? των ψαρ?δων. Μ?λιστα σε μια μικρ? ταμπ?λα ?γραφε: "Προσοχ? ο σκ?λο? δαγκ?νει" Χρ?νια ολ?κληρα τον ?βλεπε ο Γκασπ?ρ καθ?? περνο?σε απ? την προβλ?τα και ο σκ?λο? βρισκ?ταν π?ντα εκε?, πιστ?? στο καθ?κον του. Ωσπου μια μ?ρα ο σκ?λο? απουσ?αζε. Ο?τε η κουρελο? του που π?νω τη? ξ?πλωνε, ο?τε η τ?ντα απ? καναβ?τσο που τον προστ?τευσε απ? τον ?λιο, ο?τε η κο?πα με το νερ? του ?ταν εκε?. Μ?νο η μικρ? ταμπελ?τσα παρ?μεινε στην θ?ση τη? για χρ?νια "Προσοχ?, ο σκ?λο? δαγκ?νει".

Οπω? ενδιαφ?ρον παρουσι?ζει ακ?μη κι ?να απ?σπασμα απ? το "Ενα καπ?λο γεμ?το βροχ?". Ενα? πατ?ρα? που γ?ρισε μια μ?ρα στο σπ?τι του, βρ?κε τον μικρ? του γι? στην αυλ? να σκ?βει με ?να τσαπ? πιο μεγ?λο απ? τον ?διο, γιατ? του ε?χε πει ?τι μ?νον δουλε?οντα? βγ?ζει? λεφτ?. Εσκαψε λοιπ?ν ?ναν λ?κκο, ?σκαψε κι ?ναν δε?τερο, μα λεφτ? δεν βρ?κε. Κι ?ταν μια ?λλη μ?ρα τον ξαναε?δε να σκ?βει με? την βροχ?, του εξ?γησε ?τι τα λεφτ? δεν τα βγ?ζει? ?τσι ακριβ??. Και τ?τε π?ρε το καπ?λο που φορο?σε και καθ?? ε?χε γεμ?σει νερ? απ? τη βροχ?, το ?δειασε π?νω του. Κατ?λαβε τ?τε ο μπ?μπιρα? πω? ?λο το κ?ρδο? του απ? του? κ?που? του ?ταν αυτ?. Ενα καπ?λο γεμ?το βροχ?. Οπω? επ?ση? και η εξ?γηση που ?δωσε η καθαρ?στρια στον καθηγητ? για το τι σημα?νει ?νω τελε?α στην πο?ηση και στο θ?ατρο: "Ε?ναι σαν να σου ξ?φυγε ?να? λυγμ?? που κ?ποιο? ?λπιζε να ακο?σει. Ετσι ε?ναι οι ζω?? των μοναχικ?ν ανθρ?πων,μια ?νω τελε?α".

Μετ? απ? αυτ? την περ?εργη σχ?ση, ο καθηγητ?? κατ?βασε ?να μπουκ?λι ου?σκι, βγ?κε απ? την παμπ και τρεκλ?ζοντα? ?φτασε στον κοντιν? τηλεφωνικ? θ?λαμο. Και σχημ?τισε για τελευτα?α φορ? τον αριθμ? τη? πρ?ην γυνα?κα? του. Ο?τε ?ξερε τι ?θελε να τη? πει. Ο?τε που ?θελαν να πουν κ?τι οι δυ? του?. Κο?ταξε το ρολ?ι του. Ηταν περασμ?να μεσ?νυχτα. Ετοιμαζ?ταν να το κλε?σει ?ταν εκε?νη απ?ντησε μετ? το τρ?το χτ?πημα. Ακουσε την φων? τη? και τ?τε ξαφνικ? συνειδητοπο?ησε ?τι ε?χε π?ρει λ?θο? αριθμ?. Ο,τι τ?σα χρ?νια ?παιρνε, απλ?, λ?θο? αριθμ?. Ωστε ?τσι λοιπ?ν, ?λα ?ταν μια ?νω τελε?α. Η ?νω τελε?α ε?ναι ο λυγμ?? που σου ξ?φυγε απ? τα στ?θη και που ?λπιζε κ?ποιο? να τον ακο?σει".

Η Δ?μνα Κατσαμ?κη ?χει τοποθετ?σει τι? κατ?λληλε? λ?ξει? λε? και ε?ναι καρφωμ?νε? η κ?θε μ?α στην θ?ση τη?, δ?νοντα? ν?ημα και ουσ?α σε μια ιστορ?α ?που θαλασσ?λυκοι, ψαρ?δε?, μεταν?στε?, στρατηγο?, ηρωικο? στρατι?τε?,λοχαγο?, μπαρμαν, σερβιτ?ρε?, καθαρ?στριε?, καθηγητ??, δελφ?νια σκυλι?, ?λογα, "δ?νουν" αρμονικ? μεταξ? του? σ' ?να χειμωνι?τικο, βροχερ? και παγωμ?νο τοπ?ο.

INFO ?Ψυχ?? απ? εκατ? χειμ?νε??, τη? Δ?μνα? Κατσαμ?κη, εκδ?σει? "Σ?γχρονη Εποχ?", 2018. Σελ?δε? 440